KİMLİK

     Bölüm-1  DÜŞEN DENİZCİ

    Syreni denizi yüzeyinin sıcaktan kavrulduğu bir gündü. Denizin yüzeyi yanarken tabanı ise soğuk, karanlık ve sessizdi. Balıklar, denizin dibindeki çöpler ve ismini bile bilmediğim ilginç canlılar  karanlık içinde birbirlerinin farkına bile varmadan hareket ediyorlardı. Bu gününün diğerlerinden hiçbir farkı yoktu ya da hepsi öyle sanıyordu.

Deniz yüzeyinde bir hareketlilik başlamıştı, bu geçen genç balıkçı Dire’nin eski teknesiydi. Dire geçimini bu tekneden sağlamaya çalışan sıradan bir köylüydü. Dire bir yandan ağını atarken bir yandan denizin içine bakmaya ve neler olduğunu görmeye çalışıyordu. Ama o kadar derindi ki içeriyi  görmek imkansız gibiydi.

Dire bir an büyük bir balık gördüğünü sandı, tekneye o kadar yakın geçiyordu ki onu eliyle yakalayabilirdi. Balık o kadar hızlıydı ki yakalamak neredeyse imkansızdı.Fakat o ağırlıkta bir balık Dire’nin rahat 3-4 günlük yemek masrafını karşılayabilirdi.İmkansız gözüken bu şey onu o kadar hırslandırıyordu ki gözleri parlıyordu.

Son bir kez balığa baktı. Geliş hızını ayarlamıştı. Elini o kadar inançlı ve hızlı bir şekilde suya daldırdı ki o küçük tekne yığılan yükü taşıyamadı ve devrildi.

Dire denizin içe girmişti ama balık ondan uzaklaşmamıştı, derdi neydi bu balığın? Dire’ye bir mesaj mı vermek istiyordu. Ama bu Dire’nin umurunda değildi. Ona bu kadar yakınlaşmışken bırakamazdı, son kez aldığı o azıcık nefesle daha da derine daldı.

Balık öyle bir mesafede duruyordu ki ona dokunmak an meselesiydi. İlginç tarafı sanki bunu bilerek yapıyordu . Dire ise pes etmek istemiyordu.Gittikçe azalan nefesi onu zorluyor, damarları belirginleşiyordu. Dire’nin hırsı belki de sonu olacaktı.

Balık son bir yüzgeç darbesi ile Dire’den uzaklaştı, karanlığa doğru süzüldü ve saniyeler içinde kayboldu. Dire’nin azda olsa açık olan kısık gözleri sadece karanlık görüyordu artık. Nefesi kalmamıştı, inancı da aynı seviyedeydi. Bu geldiği mesafeyi nasıl geri dönecekti, saniyeler ile yarışıyordu. Kalmayan nefesi yüzünden mesafe o kadar uzak gelmişti ki öleceğini düşünüyordu. Tek problem bu da değildi karanlıkta ne tarafa gideceğini bilemiyordu, yüzeyi görmek hiç bu kadar zor olmamıştı belki de.

Artık kaderini kabullenmişti. Denizin içinde yok olacaktı. Kadere inanır mısınız bilmem ama Dire tam her şey bitti derken buğulu gözleri ile karanlıkta ona bakan bir çift göz gördü. Bu gördüğü son şey olabilirdi çünkü bayılmak üzereydi. O bir çift gizemli göz yaklaştı ve narince buruşmuş dudaklarına bir buse kondurdu, Dire’nin gözleri kapandı ve kendini kadere bıraktı.

Haftaya Pazar 2. Bölümde Görüşmek Üzere… Hasimoto

hasimoto

hasimoto

Mutlu aşk yoktur şiirini bilir misin?

2 thoughts on “KİMLİK

  • Avatar
    19/04/2020 tarihinde, saat 17:08
    Permalink

    Harika iş çıkarmışsınız elinize sağlık

    Yanıtla

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir